แน่ะบุรุษ ตัวท่านเองย่อมรู้ว่าจริงหรือเท็จ

ท่านผู้เจริญ ท่านสามารถทำความดีได้

แต่กลับดูหมิ่นตัวเองเสีย

และยังปกปิดความชั่วซึ่งมีอยู่ในตน



ผู้เป็นคนพาล ประพฤติไม่สม่ำเสมอในโลก

เพราะเหตุนั้นแล คนที่มีตนเป็นใหญ่ควรมีสติเที่ยวไป

คนที่มีโลกเป็นใหญ่ควรมีปัญญาและเพ่งพินิจ



มุนีผู้มีความบากบั่นอย่างจริงจังย่อมไม่เสื่อม

บุคคลใดมีความเพียร ข่มมาร

ครอบงำมัจจุราชผู้กำหนดชะตากรรมเสียได้

สัมผัสธรรมเป็นที่สิ้นความเกิด

บุคคลเช่นนั้นย่อมเป็นผู้รู้แจ้งโลก มีปัญญาดี

เป็นมุนีหมดความทะยานอยากในธรรมทั้งปวง







๑. สพรหมกสูตร ๒. อานันทสูตร

๓. สารีปุตตสูต ๔. นิทานสูตร

๕. หัตถกสูต ๖. เทวทูตสูตร

๗. ยมราชสูตร ๘. จตุมหาราชสูตร

๘. ทุติยจตุมหาราชสูตร ๙. สุขุมาลสูตร

๑๐. อาธิปเตยยสูตร