หน้าหลัก พระไตรปิฏก AI ธรรมะ E-Book ฐานข้อมูลวัด ติดต่อเรา
พุทธบริษัท
พระไตรปิฏกฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 224 | Buddhaparisa.org
หน้าหลัก / พระสุตตันตปิฏก
พระไตรปิฏกฉบับมจร. เล่มที่ 20
<< | หน้าที่ 224 | >>
สีเหมือนโคธรรมดา หรือสีเหมือนนกพิราบก็ตาม

ชนทั้งหลายเทียมมันเข้าในแอก

ไม่คำนึงถึงสีสันของมัน ฉันใด

ผู้ที่ฝึกตนดีแล้ว มีความประพฤติดีงาม

ตั้งอยู่ในธรรม สมบูรณ์ด้วยศีล พูดแต่คำสัตย์

มีใจประกอบด้วยหิริ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน

จะเกิดในหมู่มนุษย์ชาติใด ๆ คือ กษัตริย์

พราหมณ์ แพศย์ ศูทร คนจัณฑาล และคนเทขยะก็ตาม

ก็ละความเกิดและความตายได้

มีพรหมจรรย์บริบูรณ์ ปลงภาระได้แล้ว

ไม่ประกอบด้วยกิเลส ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว

ไม่มีอาสวะ รู้จบธรรมทุกอย่าง

ดับสนิทเพราะไม่ถือมั่น

ในเขตที่ปราศจากธุลี เช่นนั้นแล ทักษิณาย่อมมีผลมาก

คนพาลไม่รู้แจ้ง ไม่มีปัญญา ไม่ได้สดับรับฟัง

ย่อมให้ทานภายนอก ไม่เข้าไปหาสัตบุรุษ

ส่วนเหล่าชนผู้มีศรัทธาหยั่งลงตั้งมั่นในพระสุคต

ย่อมเข้าไปหาสัตบุรุษผู้มีปัญญา

ที่เขายกย่องกันว่าเป็นนักปราชญ์

ท่านเหล่านั้นผู้เป็นบัณฑิต ย่อมไปสู่เทวโลก

หรือไม่ก็เกิดในตระกูลดีในโลกนี้

และบรรลุนิพพานได้โดยลำดับ

วัจฉโคตตสูตรที่ ๗ จบ


๑ ธรรมทุกอย่าง ในที่นี้หมายถึงขันธ์ ๕ อายตนะ ๑๒ ธาตุ ๑๘ (องฺ.ติก.อ. ๒/๕๘/๑๖๑)
๒ ปราศจากธุลี หมายถึงไม่มีธุลี คือราคะ โทสะ และโมหะ (องฺ.ติก.อ. ๒/๕๘/๑๖๑)
๓ ไม่รู้แจ้ง ในที่นี้หมายถึงไม่รู้จักนาบุญหรือเขตบุญ (องฺ.ติก.อ. ๒/๕๘/๑๖๑)
๔ ภายนอก ในที่นี้หมายถึงนอกพุทธศาสนา (องฺ.ติก.อ. ๒/๕๘/๑๖๑)

สารบัญ พระไตรปิฏก

พระไตรปิฏก
พระไตรปิฏก
พระวินัยปิฏก
พระวินัย
พระสุตตันตปิฏก
พระสูตร
พระอภิธรรมปิฏก
พระอภิธรรม