Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 224

<< | หน้าที่ 224 | >>
สีเหมือนโคธรรมดา หรือสีเหมือนนกพิราบก็ตาม

ชนทั้งหลายเทียมมันเข้าในแอก

ไม่คำนึงถึงสีสันของมัน ฉันใด

ผู้ที่ฝึกตนดีแล้ว มีความประพฤติดีงาม

ตั้งอยู่ในธรรม สมบูรณ์ด้วยศีล พูดแต่คำสัตย์

มีใจประกอบด้วยหิริ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน

จะเกิดในหมู่มนุษย์ชาติใด ๆ คือ กษัตริย์

พราหมณ์ แพศย์ ศูทร คนจัณฑาล และคนเทขยะก็ตาม

ก็ละความเกิดและความตายได้

มีพรหมจรรย์บริบูรณ์ ปลงภาระได้แล้ว

ไม่ประกอบด้วยกิเลส ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว

ไม่มีอาสวะ รู้จบธรรมทุกอย่าง ๑

ดับสนิทเพราะไม่ถือมั่น

ในเขตที่ปราศจากธุลี ๒ เช่นนั้นแล ทักษิณาย่อมมีผลมาก

คนพาลไม่รู้แจ้ง ๓ ไม่มีปัญญา ไม่ได้สดับรับฟัง

ย่อมให้ทานภายนอก ๔ ไม่เข้าไปหาสัตบุรุษ

ส่วนเหล่าชนผู้มีศรัทธาหยั่งลงตั้งมั่นในพระสุคต

ย่อมเข้าไปหาสัตบุรุษผู้มีปัญญา

ที่เขายกย่องกันว่าเป็นนักปราชญ์

ท่านเหล่านั้นผู้เป็นบัณฑิต ย่อมไปสู่เทวโลก

หรือไม่ก็เกิดในตระกูลดีในโลกนี้

และบรรลุนิพพานได้โดยลำดับ

วัจฉโคตตสูตรที่ ๗ จบ


๑ ธรรมทุกอย่าง ในที่นี้หมายถึงขันธ์ ๕ อายตนะ ๑๒ ธาตุ ๑๘ (องฺ.ติก.อ. ๒/๕๘/๑๖๑)
๒ ปราศจากธุลี หมายถึงไม่มีธุลี คือราคะ โทสะ และโมหะ (องฺ.ติก.อ. ๒/๕๘/๑๖๑)
๓ ไม่รู้แจ้ง ในที่นี้หมายถึงไม่รู้จักนาบุญหรือเขตบุญ (องฺ.ติก.อ. ๒/๕๘/๑๖๑)
๔ ภายนอก ในที่นี้หมายถึงนอกพุทธศาสนา (องฺ.ติก.อ. ๒/๕๘/๑๖๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka