Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 290

<< | หน้าที่ 290 | >>
บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่า

อุโบสถที่ประกอบด้วยองค์ ๘ นี้แล

ที่พระพุทธเจ้าผู้ถึงที่สุดทุกข์ทรงประกาศไว้

ดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ ทั้งสอง

งดงามส่องสว่างโคจรไปทั่วสถานที่ประมาณเท่าใด

ก็ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์นั้น

กำจัดความมืดไปในอากาศ

ทำให้ทิศสว่างไสว ส่องแสงอยู่ในอากาศ

ทั่วสถานที่ประมาณเท่าใด

ทรัพย์ คือแก้วมุกดา แก้วมณี แก้วไพฑูรย์

ทองสิงคีและทองคำ ตลอดถึงทองชื่อว่าหฏกะ

เท่าที่มีอยู่ในสถานที่ประมาณเท่านั้น

และแสงจันทร์ หมู่ดาวทั้งหมด ยังไม่ถึงแม้เสี้ยวที่ ๑๖

ของอุโบสถที่ประกอบด้วยองค์ ๘

เพราะฉะนั้นแล สตรีหรือบุรุษผู้มีศีล

รักษาอุโบสถที่ประกอบด้วยองค์ ๘

ทำบุญที่มีสุขเป็นกำไร ไม่ถูกนินทา ย่อมเข้าถึงสวรรค์

อุโปสถสูตรที่ ๑๐ จบ


มหาวรรคที่ ๒ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. ติตถายตนสูตร ๒. ภยสูตร

๓. เวนาคปุรสูตร ๔. สรภสูตร

๕. เกสปุตติสูตร ๖. สาฬหสูตร

๗. กถาวัตถุสูตร ๘. อัญญติตถิยสูตร

๙. อกสลมูลสูตร ๑๐. อุโปสถสูตร


สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka