Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 367

<< | หน้าที่ 367 | >>
ความสะอาดกาย เป็นอย่างไร

คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การประพฤติ ผิดในกาม นี้เรียกว่า ความสะอาดกาย

ความสะอาดวาจา เป็นอย่างไร

คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เว้นขาดจากการพูดเท็จ การพูดส่อเสียด การพูด คำหยาบ การพูดเพ้อเจ้อ นี้เรียกว่า ความสะอาดวาจา

ความสะอาดใจ เป็นอย่างไร

คือ บุคคลบางคนในโลกนี้ไม่เป็นผู้โลภมาก มีจิตไม่พยาบาท เป็นสัมมาทิฏฐิ นี้เรียกว่า ความสะอาดใจ

ภิกษุทั้งหลาย ความสะอาด ๓ ประการนี้แล

ปฐมโสเจยยสูตรที่ ๘ จบ


๙. ทุติยโสเจยยสูตร


ว่าด้วยความสะอาด สูตรที่ ๒


[๑๒๒] ภิกษุทั้งหลาย ความสะอาด ๓ ประการนี้

ความสะอาด ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ความสะอาดกาย ๒. ความสะอาดวาจา

๓. ความสะอาดใจ

ความสะอาดกาย เป็นอย่างไร

คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การประพฤติ

ไม่ประเสริฐ นี้เรียกว่า ความสะอาดกาย

ความสะอาดวาจา เป็นอย่างไร

คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้เว้นขาดจากการพูดเท็จ การพูดส่อเสียด การพูด คำหยาบ การพูดเพ้อเจ้อ นี้เรียกว่า ความสะอาดวาจา


สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka