Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 407

<< | หน้าที่ 407 | >>
(๕. ปิสุณา - อปิสุณาสูตร)


๑. ตนเองเป็นผู้พูดส่อเสียด ๒. ชักชวนผู้อื่นให้พูดส่อเสียด

๓. เป็นผู้พอใจการพูดส่อเสียด

ฯลฯ


๑. ตนเองเป็นผู้เว้นขาดจากการพูดส่อเสียด

๒. ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการพูดส่อเสียด

๓. เป็นผู้พอใจการงดเว้นจากการพูดส่อเสียด

ฯลฯ


(๖. ผรุส - อผรุสสูตร)


๑. ตนเองเป็นผู้พูดคำหยาบ ๒. ชักชวนผู้อื่นให้พูดคำหยาบ

๓. เป็นผู้พอใจการพูดคำหยาบ

ฯลฯ


๑. ตนเองเป็นผู้เว้นขาดจากการพูดคำหยาบ

๒. ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการพูดคำหยาบ

๓. เป็นผู้พอใจการงดเว้นจากการพูดคำหยาบ

ฯลฯ


(๗. สัมผัปปลาป - อสัมผัปปลาปสูตร)


๑. ตนเองเป็นผู้พูดเพ้อเจ้อ ๒. ชักชวนผู้อื่นให้พูดเพ้อเจ้อ

๓. เป็นผู้พอใจการพูดเพ้อเจ้อ

ฯลฯ


๑. ตนเองเป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อ

๒. ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ

๓. เป็นผู้พอใจการงดเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ

ฯลฯ



สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka