Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 21 หน้าที่ 9

<< | หน้าที่ 9 | >>
นรชนผู้ละกิเลส ๕ ประการได้

มีสิกขาบริบูรณ์ เป็นผู้ไม่เสื่อมแน่นอน

ถึงความเชี่ยวชาญในจิต มีอินทรีย์ตั้งมั่น

บัณฑิตทั้งหลายเรียกว่า ผู้มีภาวะตั้งมั่น

บุคคลผู้ประกอบด้วยญาณกำจัดธรรมทั้งหลาย

ทั้งที่เป็นกุศลและอกุศลให้สิ้นไปไม่เหลืออยู่

เป็นผู้ถึงเวท อยู่จบพรหมจรรย์

ถึงที่สุดแห่งโลก บัณฑิตเรียกว่าผู้ถึงฝั่ง

อนุโสตสูตรที่ ๕ จบ


๖. อัปปัสสุตสูตร


ว่าด้วยบุคคลผู้มีสุตะน้อย


{๖} [๖] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ จำพวกนี้มีปรากฏ อยู่ในโลก

บุคคล ๔ จำพวก ไหนบ้าง คือ

๑. บุคคลผู้มีสุตะน้อยทั้งไม่เข้าถึงสุตะ

๒. บุคคลผู้มีสุตะน้อย แต่เข้าถึงสุตะ

๓. บุคคลผู้มีสุตะมาก แต่ไม่เข้าถึงสุตะ

๔. บุคคลผู้มีสุตะมากทั้งเข้าถึงสุตะ

บุคคลผู้มีสุตะน้อยทั้งไม่เข้าถึงสุตะ เป็นอย่างไร

๑ ถึงความเชี่ยวชาญในจิต คือ ถึงความมีวสีแห่งจิต ในที่นี้หมายถึงพระอนาคามี (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒/๕/๒๘๑)
๒ ผู้ถึงฝั่ง ในที่นี้หมายถึงพระขีณาสพเท่านั้น (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒/๕/๒๘๑)
๓ ดู อภิ.ปุ. (แปล) ๓๖/๑๘๙/๒๑๖-๒๑๗

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka