Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 21 หน้าที่ 67

<< | หน้าที่ 67 | >>
ท่านผู้รู้ผู้ฉลาดในบุญ

มีกิเลสเปรียบเหมือนหลังคาอันเปิดแล้ว

ล่วงเลยตระกูลและคติ ในโลก

ย่อมสรรเสริญยัญชนิดนี้

ถ้าบุคคลทำการบูชาในปกติทาน

หรือในมตกทานตามสมควร

มีจิตเลื่อมใส บูชาในนาที่ดี

คือท่านพรหมจารีทั้งหลาย

ยัญที่บุคคลบูชาดีแล้ว

เซ่นสรวงดีแล้ว สมบูรณ์ดี

ทำไว้ในทักขิไณยบุคคล

ยัญย่อมแพร่หลาย และเทวดาก็เลื่อมใส

บัณฑิตผู้เป็นนักปราชญ์ มีศรัทธา

มีใจพ้นแล้ว บูชายัญอย่างนี้แล้ว

ย่อมเข้าถึงโลกที่ปราศจากความเบียดเบียน เป็นสุข

อุทายิสูตรที่ ๑๐ จบ


จักกวรรคที่ ๔ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. จักกสูตร ๒. สังคหสูตร

๓. สีหสูตร ๔. อัคคัปปสาทสูตร

๕. วัสสการสูตร ๖. โทณสูตร

๗. อปริหานิยสูตร ๘. ปฏิลีนสูตร

๙. อุชชยสูตร ๑๐. อุทายิสูตร

๑ ตระกูลและคติ ในที่นี้หมายถึงวัฏฏะ ๓ คือ กิเลสวัฏฏะ, กัมมวัฏฏะ, วิปากวัฏฏะ (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒/๔๐/๓๔๑)
๒ ศรัทธา หมายถึงมีศรัทธาเชื่อมั่นต่อพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒/๔๐/๓๔๒)
๓ มีใจพ้นแล้ว หมายถึงพ้นจากความตระหนี่ในลาภเป็นต้น หรือมีใจสละแล้ว (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒/๔๐/๓๔๒, องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๓๗/๑๑๘)

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka