พระไตรปิฏก

สามีและภรรยาทั้ง ๒ ฝ่ายเป็นผู้ทุศีล

ตระหนี่ ชอบด่าว่าสมณพราหมณ์

ชื่อว่าเป็นผีมาอยู่ร่วมกัน

สามีเป็นผู้ทุศีล

ตระหนี่ ชอบด่าว่าสมณพราหมณ์

ส่วนภรรยาเป็นผู้มีศีล

รู้ความประสงค์ของผู้ขอ ๑ ปราศจากความตระหนี่

ภรรยานั้นชื่อว่าเป็นเทวดาอยู่ร่วมกับสามีผี

สามีเป็นผู้มีศีล

รู้ความประสงค์ของผู้ขอ ปราศจากความตระหนี่

ส่วนภรรยาเป็นผู้ทุศีล

ตระหนี่ ชอบด่าว่าสมณพราหมณ์

ภรรยานั้นชื่อว่าเป็นผีอยู่ร่วมกับสามีเทวดา

ส่วนสามีและภรรยาทั้ง ๒ ฝ่าย

เป็นผู้มีศรัทธา รู้ความประสงค์ของผู้ขอ

สำรวมระวัง ดำเนินชีวิตโดยธรรม

เจรจาคำไพเราะอ่อนหวานต่อกัน

มีความเจริญรุ่งเรือง มีความผาสุก

มีความประพฤติเสมอกันทั้ง ๒ ฝ่าย

รักใคร่ ไม่คิดร้ายต่อกัน

ทั้ง ๒ ฝ่ายประพฤติธรรมในโลกนี้

มีศีลและวัตรเสมอกัน เสวยอารมณ์ที่น่าใคร่

ย่อมเพลิดเพลินบันเทิงใจในเทวโลก



๑ รู้ความประสงค์ของผู้ขอ ในที่นี้หมายถึงคฤหัสถ์เมื่อเห็นภิกษุเที่ยวบิณฑบาตยืนที่ประตูเรือนของตน เป็นผู้นิ่ง ไม่ออกปากขอ ก็รู้ความหมายได้ว่า ท่านกำลังขอ ซึ่งเป็นการขออย่างพระอริยะ เมื่อรู้แล้วก็ คิดว่า พวกเราหุงต้มได้ แต่ภิกษุเหล่านี้หุงต้มไม่ได้ แล้วท่านจะหาภัตได้ที่ไหน จึงจัดแจงไทยธรรมถวายภิกษุนั้น (องฺ.ปญฺจก.ฏีกา ๓/๓๖-๓๗/๒๑)