Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 21 หน้าที่ 117

<< | หน้าที่ 117 | >>
๓. อปัณณกวรรค


หมวดว่าด้วยข้อปฏิบัติที่ไม่ผิด


๑. ปธานสูตร


ว่าด้วยความเพียรเป็นเหตุสิ้นอาสวะ


{๗๑} [๗๑] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการย่อมปฏิบัติปฏิปทา ที่ไม่ผิด และชื่อว่าได้สร้างเหตุเพื่อความสิ้นอาสวะ

ธรรม ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. มีศีล ๒. เป็นพหูสูต

๓. ปรารภความเพียร ๔. มีปัญญา

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แลย่อมปฏิบัติปฏิปทา ที่ไม่ผิด และชื่อว่าได้สร้างเหตุเพื่อความสิ้นอาสวะ

ปธานสูตรที่ ๑ จบ


๒. สัมมาทิฏฐิสูตร


ว่าด้วยสัมมาทิฏฐิเป็นเหตุสิ้นอาสวะ


{๗๒} [๗๒] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการย่อมปฏิบัติปฏิปทา ที่ไม่ผิด และชื่อว่าได้สร้างเหตุเพื่อความสิ้นอาสวะ

ธรรม ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เนกขัมมวิตก (ความตรึกปลอดจากกาม)

๒. อพยาบาทวิตก (ความตรึกปลอดจากพยาบาท)

๓. อวิหิงสาวิตก (ความตรึกปลอดจากการเบียดเบียน)

๔. สัมมาทิฏฐิ (ความเห็นชอบ)

๑ เพื่อความสิ้นอาสวะ หมายถึงเพื่ออรหัตตผล (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒/๗๑/๓๕๙)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka