Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 21 หน้าที่ 344

<< | หน้าที่ 344 | >>
๑๑. กวิสูตร


ว่าด้วยกวี


{๒๓๑} [๒๓๑] ภิกษุทั้งหลาย กวี ๔ จำพวกนี้

กวี ๔ จำพวก ไหนบ้าง คือ

๑. จินตากวี ๒. สุตกวี

๓. อัตถกวี ๔. ปฏิภาณกวี

ภิกษุทั้งหลาย กวี ๔ จำพวกนี้แล

กวิสูตรที่ ๑๑ จบ


ทุจจริตวรรคที่ ๔ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. ทุจจริตสูตร ๒. ทิฏฐิสูตร

๓. อกตัญญุตาสูตร ๔. ปาณาติปาตีสูตร

๕. ปฐมมัคคสูตร ๖. ทุติยมัคคสูตร

๗. ปฐมโวหารปถสูตร ๘. ทุติยโวหารปถสูตร

๙. อหิริกสูตร ๑๐. ทุปปัญญสูตร

๑๑. กวิสูตร

๑ จินตากวี คือ ผู้รู้เชี่ยวชาญในศิลปะการประพันธ์บทกลอน ตามแนวความคิดของตน (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒/๒๒๑-๒๓๑/๔๔๐)
๒ สุตกวี คือ ผู้เชี่ยวชาญในศิลปะการประพันธ์ตามที่ได้ฟังมา (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒/๒๒๑-๒๓๑/๔๔๐)
๓ อัตถกวี คือ ผู้เชี่ยวชาญในศิลปะการประพันธ์ โดยอาศัยความหมายสั้นๆ แล้วขยายความให้พิสดาร (องฺ. จตุกฺก.อ. ๒/๒๒๑-๒๓๑/๔๔๐)
๔ ปฏิภาณกวี คือ ผู้เชี่ยวชาญในศิลปะการประพันธ์ โดยใช้ปฏิภาณของตน ในลักษณะแต่งกลอนสดเหมือน พระวังคีสเถระ (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒/๒๒๑-๒๓๑/๔๔๐)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka