Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 21 หน้าที่ 358

<< | หน้าที่ 358 | >>
สมณะที่ ๔ เป็นอย่างไร

คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ทำให้แจ้งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติอันไม่มีอาสวะ เพราะ อาสวะสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่งเองเข้าถึงอยู่ในปัจจุบัน นี้เป็นสมณะที่ ๔

ภิกษุทั้งหลาย สมณะที่ ๑ สมณะที่ ๒ สมณะที่ ๓และสมณะที่ ๔ มีใน ธรรมวินัยนี้ ลัทธิอื่นว่างจากสมณะทั้ง ๔ เธอทั้งหลายจงบันลือสีหนาทโดยชอบเถิด

สมณสูตรที่ ๑๐ จบ


๑๑. สัปปุริสานิสังสสูตร


ว่าด้วยอานิสงส์ที่พึงได้จากสัตบุรุษ


{๒๔๒} [๒๔๒] ภิกษุทั้งหลาย บุคคลอาศัยสัตบุรุษแล้วพึงหวังได้ อานิสงส์ ๔ ประการ

อานิสงส์ ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เจริญด้วยอริยศีล ๒. เจริญด้วยอริยสมาธิ

๓. เจริญด้วยอริยปัญญา ๔. เจริญด้วยอริยวิมุตติ

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลอาศัยสัตบุรุษแล้วพึงหวังได้อานิสงส์ ๔ ประการนี้

สัปปุริสานิสังสสูตรที่ ๑๑ จบ


กัมมวรรคที่ ๔ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. สังขิตตสูตร ๒. วิตถารสูตร

๓. โสณกายนสูตร ๔. ปฐมสิกขาปทสูตร

๕. ทุติยสิกขาปทสูตร ๖. อริยมัคคสูตร

๗. โพชฌังคสูตร ๘. สาวัชชสูตร

๙. อัพยาปัชฌสูตร ๑๐. สมณสูตร

๑๑. สัปปุริสานิสังสสูตร

๑ ดูเชิงอรรถที่ ๒ ข้อ ๑๙๑ (โสตานุคตสูตร) หน้า ๒๗๖ ในเล่มนี้

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka