Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 21 หน้าที่ 389

<< | หน้าที่ 389 | >>
ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แลย่อมดำรงอยู่ในนรก เหมือนถูกนำไปฝังไว้

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการย่อมดำรงอยู่ในสวรรค์ เหมือนได้รับอัญเชิญไปประดิษฐานไว้

ธรรม ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ตนเองเป็นสัมมาทิฏฐิ

๒. ชักชวนผู้อื่นให้เป็นสัมมาทิฏฐิ

๓. เป็นผู้พอใจความเป็นสัมมาทิฏฐิ

๔. กล่าวสรรเสริญความเป็นสัมมาทิฏฐิ

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แลย่อมดำรงอยู่ใน สวรรค์เหมือนได้รับอัญเชิญไปประดิษฐานไว้

มิจฉาทิฏฐิสูตรที่ ๑๐ จบ


กัมมปถวรรคที่ ๗ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. ปาณาติปาตีสูตร ๒. อทินนาทายีสูตร

๓. มิจฉาจารีสูตร ๔. มุสาวาทีสูตร

๕. ปิสุณวาจาสูตร ๖. ผรุสวาจาสูตร

๗. สัมผัปปลาปสูตร ๘. อภิชฌาลุสูตร

๙. พยาปันนจิตตสูตร ๑๐. มิจฉาทิฏฐิสูตร

๘. ราคเปยยาล


๑. สติปัฏฐานสูตร


ว่าด้วยการเจริญสติปัฏฐานเพื่อรู้ยิ่งราคะ


{๒๗๔} [๒๗๔] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุควรเจริญธรรม ๔ ประการ เพื่อรู้ยิ่งราคะ (ความกำหนัด)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka