Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 63

<< | หน้าที่ 63 | >>
บุตร ภรรยา พวกพ้อง อำมาตย์ หมู่ญาติ

และชนผู้อาศัยเขาเลี้ยงชีพ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน

อาศัยกุลบุตรผู้มีศรัทธา สมบูรณ์ด้วยศีล

ย่อมงอกงามในโลกนี้

ชนผู้มีปัญญาเห็นแจ้ง เห็นศีล

จาคะ และสุจริต (ความประพฤติดี)

ของกุลบุตรผู้มีศรัทธานั้นแล้วย่อมทำตาม

บุคคลประพฤติธรรมซึ่งเป็นทางนำสัตว์ไปสู่สุคติ

ย่อมเพลิดเพลินในโลกนี้สมปรารถนา

ย่อมบันเทิงในเทวโลก

มหาสาลปุตตสูตรที่ ๑๐ จบ


สุมนวรรคที่ ๔ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. สุมนสูตร ๒. จุนทีสูตร

๓. อุคคหสูตร ๔. สีหเสนาปติสูตร

๕. ทานานิสังสสูตร ๖. กาลทานสูตร

๗. โภชนทานสูตร ๘. สัทธสูตร

๙. ปุตตสูตร ๑๐. มหาสาลปุตตสูตร

๑ อำมาตย์ ในที่นี้หมายถึงบุคคลที่ทำกิจการงานร่วมกัน ชี้แนะกันได้ ปรึกษาหารือกันได้ทุกเรื่อง ทุกอิริยาบถ (สํ.สฬา.อ. ๓/๑๐๑๒/๓๖๗, สํ.ฏีกา ๒/๑๐๑๒/๖๒๙)
๒ ดู องฺ.ติก. (แปล) ๒๐/๔๙/๒๑๐

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka