Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 185

<< | หน้าที่ 185 | >>
๗. สีลสูตร


ว่าด้วยศีลที่เป็นองค์ประกอบของภิกษุ


[๑๐๗] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นผู้ ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ควรแก่ของต้อนรับ ควรแก่ทักษิณา ควรแก่การทำอัญชลี เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศีล

๒. เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสมาธิ

๓. เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญา

๔. เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติ

๕. เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติญาณทัสสนะ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นผู้ควร แก่ของที่เขานำมาถวาย ควรแก่ของต้อนรับ ควรแก่ทักษิณา ควรแก่การทำอัญชลี เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก

สีลสูตรที่ ๗ จบ


๘. อเสขสูตร


ว่าด้วยธรรมของพระอเสขะ


[๑๐๘] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นผู้ ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ฯลฯ เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. เป็นผู้ประกอบด้วยอริยสีลขันธ์อันเป็นของพระอเสขะ

๒. เป็นผู้ประกอบด้วยสมาธิขันธ์อันเป็นของพระอเสขะ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka