Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 188

<< | หน้าที่ 188 | >>
๔. เป็นผู้ได้ฌาน ๔ อันมีในจิตยิ่ง ซึ่งเป็นเครื่องอยู่เป็นสุขในปัจจุบัน ตามความปรารถนา ได้โดยไม่ยาก ได้โดยไม่ลำบาก

๕. ทำให้แจ้งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ อันไม่มีอาสวะ เพราะอาสวะ สิ้นไป ด้วยปัญญาอันยิ่งเองเข้าถึงอยู่ในปัจจุบัน

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล เป็นผู้ควรอาศัย เสนาสนะอันเงียบสงัด คือ ป่าโปร่ง และป่าทึบ

อรัญญสูตรที่ ๑๐ จบ


ผาสุวิหารวรรคที่ ๑ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. สารัชชสูตร ๒. อุสสังกิตสูตร

๓. มหาโจรสูตร ๔. สมณสุขุมาลสูตร

๕. ผาสุวิหารสูตร ๖. อานันทสูตร

๗. สีลสูตร ๘. อเสขสูตร

๙. จาตุททิสสูตร ๑๐. อรัญญสูตร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka