Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 191

<< | หน้าที่ 191 | >>
ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เดินไม่ห่างนัก ไม่ใกล้นัก

๒. รับบาตรหรือของในบาตร

๓. เมื่อพระอุปัชฌาย์พูดใกล้อาบัติก็ห้ามเสีย

๔. เมื่อพระอุปัชฌาย์กำลังพูดอยู่ก็ไม่พูดแทรกขึ้น

๕. มีปัญญา ไม่โง่เขลา ไม่เป็นคนเซอะ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล จึงควรพาไปเป็น ปัจฉาสมณะ

ปัจฉาสมณสูตรที่ ๒ จบ


๓. สัมมาสมาธิสูตร


ว่าด้วยสัมมาสมาธิ


[๑๑๓] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ เป็นผู้ไม่อาจ บรรลุสัมมาสมาธิอยู่ได้

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. เป็นผู้ไม่อดทนต่อรูป

๒. เป็นผู้ไม่อดทนต่อเสียง

๓. เป็นผู้ไม่อดทนต่อกลิ่น

๔. เป็นผู้ไม่อดทนต่อรส

๕. เป็นผู้ไม่อดทนต่อโผฏฐัพพะ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้ เป็นผู้ไม่อาจบรรลุ สัมมาสมาธิอยู่ได้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka