Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 207

<< | หน้าที่ 207 | >>
๗. วปกาสสูตร


ว่าด้วยภิกษุผู้ควรหลีกออกจากหมู่


[๑๒๗] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ไม่ควรหลีกออก จากหมู่อยู่ผู้เดียว

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. ไม่สันโดษด้วยจีวรตามแต่จะได้

๒. ไม่สันโดษด้วยบิณฑบาตตามแต่จะได้

๓. ไม่สันโดษด้วยเสนาสนะตามแต่จะได้

๔. ไม่สันโดษด้วยคิลานปัจจัยเภสัชชบริขารตามแต่จะได้

๕. มากด้วยความดำริในกาม

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบธรรม ๕ ประการนี้แล ไม่ควรหลีกออกจากหมู่ อยู่ผู้เดียว

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ควรหลีกออกจากหมู่ อยู่ผู้เดียว

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. สันโดษด้วยจีวรตามแต่จะได้

๒. สันโดษด้วยบิณฑบาตตามแต่จะได้

๓. สันโดษด้วยเสนาสนะตามแต่จะได้

๔. สันโดษด้วยคิลานปัจจัยเภสัชชบริขารตามแต่จะได้

๕. มากด้วยความดำริในการออกจากกาม

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบธรรม ๕ ประการนี้แล ควรหลีกออกจากหมู่ อยู่ผู้ดียว

วปกาสสูตรที่ ๗ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka