Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 264

<< | หน้าที่ 264 | >>
๑๐. ทุปปฏิวิโนทยสูตร


ว่าด้วยธรรมที่บรรเทาได้ยาก


[๑๖๐] ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ ที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ราคะที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

๒. โทสะที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

๓. โมหะที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

๔. ปฏิภาณ ที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

๕. จิตคิดจะไปที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล ที่เกิดขึ้นแล้ว บรรเทาได้ยาก

ทุปปฏิวิโนทยสูตรที่ ๑๐ จบ


สัทธัมมวรรคที่ ๑ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. ปฐมสัมมัตตนิยามสูตร ๒. ทุติยสัมมัตตนิยามสูตร

๓. ตติยสัมมัตตนิยามสูตร ๔. ปฐมสัทธัมมสัมโมสสูตร

๕. ทุติยสัทธัมมสัมโมสสูตร ๖. ตติยสัทธัมมสัมโมสสูตร

๗. ทุกกถาสูตร ๘. สารัชชสูตร

๙. อุทายีสูตร ๑๐. ทุปปฏิวิโนทยสูตร

๑ ปฏิภาณ ในที่นี้หมายถึงความมุ่งหวังที่จะพูด (กเถตุกามตา) (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๑๖๐/๖๐)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka