Abhidhammāvatāra

คัมภีร์อภิธัมมาวตาร

ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล

<< | หน้าที่ 45 | >>

ปริจเฉทที่ ๒

เจตสิกนิเทศ

(คำอธิบายเจตสิก)

คำปฏิญญา

๖๗. จิตฺตานนฺตรมุทฺทิฏฺฐา เย จ เจตสิกา มยา
เตสํ ทานิ กริสฺสามิ วิภาชนมิโต ปรํ.

“อนึ่ง เจตสิกเหล่าใด ข้าพเจ้าได้แสดงแล้วโดยสังเขปในลำดับต่อจากจิตต่อแต่นี้ ไปข้าพเจ้าจักกระทำการจำแนกเจตสิกเหล่านั้น ณ บัดนี้”

ความหมายของเจตสิก

ตตฺถ จิตฺตสมฺปยุตฺตา จิตฺเต ภวา วา เจตสิกา.

“ในพากย์นั้น เจตสิก คือ สภาวะประกอบกับจิต อีกนัยหนึ่ง เจตสิก คือ สภาวะเกิดในจิต”

[คำว่า เจตสิก มีความหมาย ๒ ประการ คือ

  • สภาวะประกอบกับจิต = จิตฺเตน ยุตฺตา เจตสิกา (เจต ศัพท์ + อิก ปัจจัยในยุตตตัทธิต)
  • สภาวะเกิดในจิต = จิตฺเต ภวา เจตสิกา (เจต ศัพท์ + อิก ปัจจัยในภวตัทธิต)]

ประเภทของเจตสิก

เตปิ จิตฺตํ วิย สารมฺมณโต เอกวิธา, สวิปากาวิปากโต ทุวิธา, กุสลากุสลาพฺยากต-เภทโต ติวิธา, กามาวจราทิเภทโต จตุพฺพิธา.

“แม้เจตสิกเหล่านั้นก็มี ๑ อย่าง โดยมีอารมณ์เหมือนจิต

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka