อภิธัมมาวตาร
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส.
ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาค ผู้ไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง พระองค์นั้น __________
คันถารัมภกถา
(คำเริ่มคัมภีร์)
๑. อนนฺตกรุณาปญฺญํ ตถาคตมนุตฺตรํ
วนฺทิตฺวา สิรสา พุทฺธํ ธมฺมํ สาธุคณมฺปิ จ.
“ข้าพเจ้า( ผู้ชื่อว่าพระพุทธทัตตะ) ขออภิวาทพระตถาคตผู้ประเสริฐผู้มีพระกรุณา และพระปัญญาอันหาที่สุดมิได้ พร้อมด้วยพระธรรมและหมู่พระอริยสงฆ์ ด้วยเศียรเกล้า”
๒. ปณฺฑุกมฺพลนามาย สิลายาตุลวิกฺกโม
นิสินฺโน เทวราชสฺสวิมเล สีตเล ตเล.
๓. ยํ เทวเทโว เทวานํ เทวเทเวหิ ปูชิโต
เทเสสิ เทวโลกสฺมึ ธมฺมํ เทวปุรกฺขโต.
“พระผู้มีพระภาคผู้องอาจไม่มีผู้ใดเปรียบ ทรงเป็นอดิเทพยิ่งกว่าเทพทั้งหลาย อัน คณาเทพแวดล้อมบูชาแล้วไ ด้ประทับนั่งบนพื้นรัตนบัลลังก์อันหมดจดเย็นสบายชื่อว่าปัณฑุ-กัมพล ของท้าววาสพ ทรงแสดงพระอภิธรรมในสวรรค์ชั้นตรัยตรึงค์”
๔. ตตฺถาหํ ปาฏวตฺถาย ภิกฺขูนํ ปิฏกุตฺตเม
อภิธมฺมาวตารนฺตุ มธุรํ มติวฑฺฒนํ.
๕. ตาฬํ โมหกวาฏสฺสวิฆาฏนมนุตฺตรํ
ภิกฺขูนํ ปวิสนฺตานํ อภิธมฺมมหาปุรํ.