Vinaya Piṭaka · Volume 1

พระไตรปิฎก เล่ม 1

Mahāvibhaṅga, Part I

มหาวิภังค์3 หมวดอาบัติ19 สิกขาบท

มหาวิภังค์ ภาค 1

พระไตรปิฎกเล่ม 1 เป็นส่วนแรกของภิกขุวิภังค์ อธิบายสิกขาบทฝ่ายภิกษุในหมวดอาบัติหนักและกรณีที่ต้องวินิจฉัย ประกอบด้วยเรื่องต้นบัญญัติ พระบัญญัติ การจำแนกบท องค์แห่งอาบัติ และข้อยกเว้น แบ่งเป็นปาราชิก 4 สังฆาทิเสส 13 และอนิยต 2

พระไตรปิฎกเล่ม 1

4

ปาราชิก

Pārājika
อาบัติหนักที่สุด

ภิกษุผู้ล่วงละเมิดสิกขาบทในหมวดนี้ย่อมขาดจากความเป็นภิกษุ ไม่อาจอยู่ร่วมสังวาสกับสงฆ์ได้อีก

13

สังฆาทิเสส

Saṅghādisesa
อาบัติหนักที่ต้องอาศัยสงฆ์

ภิกษุผู้ต้องอาบัติหมวดนี้ต้องเข้าสู่กระบวนการตามพระวินัย เช่น อยู่ปริวาสและประพฤติมานัต ก่อนสงฆ์จะทำอัพภานกรรมให้กลับคืนสู่หมู่

2

อนิยต

Aniyata
อาบัติที่ต้องวินิจฉัยตามข้อเท็จจริง

เรียกว่าอนิยตเพราะยังไม่กำหนดอาบัติแน่นอน ต้องพิจารณาสถานที่ พฤติการณ์ คำกล่าวของอุบาสิกาผู้ควรเชื่อถือ และคำรับของภิกษุ

← กลับหน้าคัมภีร์สุตตวิภังค์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka