พระไตรปิฎก

[๕๓] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสต่อไปด้วยพระคาถาว่า บุคคลได้สำคัญว่าเราเสมอเขา ว่า เราดีกว่าเขา ว่าเราเลวกว่าเขา บุคคลนั้น พึงวิวาทกับเขา ขีณาสวภิกษุเป็นผู้ไม่ หวั่นไหวอยู่ในมานะ ๓ อย่าง มานะว่า เราเสมอเขา ว่าเราดีกว่าเขา ว่าเราเลว กว่าเขา ย่อมไม่มีแก่ขีณาสวภิกษุนั้น ดูก่อนเทวดา ถ้าท่านเข้าใจก็จงพูดเถิด. เทวดานั้นทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ไม่ทราบเนื้อความ แห่งธรรมนี้ ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสโดยย่อให้ได้ความโดยพิสดารได้ ข้าแต่ พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ขอประทานพระโอกาส ข้าพระองค์พึงทราบ เนื้อความเเห่งธรรมนี้ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสโดยย่อให้ได้ความโดยพิสดารได้ อย่างใด ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าโปรดตรัสแก่ข้าพระองค์อย่างนั้นเถิด. [๕๔] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสต่อไปด้วยพระคาถาว่า ขีณาสวภิกษุละบัญญัติเสียแล้ว บรร- ลุธรรมที่ปราศจากมานะแล้ว ได้ตัดตัณหา ในนามรูปนี้เสียแล้ว พวกเทวดา พวก มนุษย์ ในโลกนี้ก็ดี ในโลกอื่นก็ดี ใน สวรรค์ทั้งหลายก็ดี ในสถานที่อาศัยของ สัตว์ทั้งปวงก็ดี เที่ยวค้นหาก็ไม่พบขีณา- สวภิกษุนั้น ผู้มีเครื่องผูกอันตัดเสียแล้ว ไม่มีทุกข์ ไม่มีตัณหา ดูก่อนเทวดา ถ้าท่านเข้าใจก็จงพูดเถิด.