Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 24 หน้าที่ 158

เล่ม มมร. 24 หน้า 158 ข้อ 85
เวลาราตรี จึงไม่เกิดประโยชน์แก่มัน ฉัน ใด ท่านฆ่าสมณะชื่อ อธิมุตตกะ ผู้ไม่มี กิเลสเป็นเครื่องกังวลใจก็เหมือนกันนั่น แหละ ชนทั้งหลายผู้เดินทางจักไม่มา พวกท่านก็จักขาดทรัพย์ สมณะชื่อว่า อธิมุตตกะ ผู้ไม่มีกิเลสเครื่องกังวลใจ กล่าวคำจริงแท้ ชนทั้งหลายผู้เดินทางจัก ไม่มา ความเสื่อมแห่งทรัพย์จักมี. นายโจรกล่าวว่า ถ้าท่านเห็นคนเดินทางสวนมาแล้ว จักไม่บอกแก่ใคร ๆ ข้าแต่ท่านผู้เจริญเมื่อ ท่านตามรักษาสัจจะนี้ได้ ก็จงไปตามสบาย เถิด. สามเณรนั้น ผู้อันพวกโจรเหล่านั้นปล่อยอยู่ ไปอยู่ แม้เห็นญาติทั้ง หลายก็มิได้บอก ที่นั้นเมื่อญาติของสามเณรนั้นมาถึงแล้ว พวกโจรก็ช่วยกัน จับแล้วทรมานอยู่ พวกโจรได้กล่าวกะมารดาของสามเณรซึ่งนางกำลังเสียใจ ประหารอกคร่ำครวญอยู่ว่า อธิมุตตกะ จักถามท่านว่า อธิมุตตกะ บัดนี้มีกาลฝนเท่าไร แม่กระผมถามแล้ว ขอจงบอก พวกเราจักรู้ได้อย่างไร. มารดาของอธิมุตตกะกล่าวกะพวกโจรว่า เรานี้แหละเป็นมารดาของอธิมุตตกะ ผู้นี้แหละเป็นบิดา ผู้นี้เป็นน้องหญิง ผู้นี้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka