พระไตรปิฎก

{๘๑} ลำดับนั้น เทวดาอีกองค์หนึ่งได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า

บุคคลควรสมาคมกับพวกสัตบุรุษเท่านั้น

ควรทำความสนิทสนมกับพวกสัตบุรุษ

บุคคลรู้แจ้งสัทธรรมของพวกสัตบุรุษแล้ว

ย่อมไม่เศร้าโศกในท่ามกลางคนผู้เศร้าโศก

{๘๒} ลำดับนั้น เทวดาอีกองค์หนึ่งได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า

บุคคลควรสมาคมกับพวกสัตบุรุษเท่านั้น

ควรทำความสนิทสนมกับพวกสัตบุรุษ

บุคคลรู้แจ้งสัทธรรมของพวกสัตบุรุษแล้ว

ย่อมรุ่งเรืองในท่ามกลางแห่งญาติ

{๘๓} ลำดับนั้น เทวดาอีกองค์หนึ่งได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า

บุคคลควรสมาคมกับพวกสัตบุรุษเท่านั้น

ควรทำความสนิทสนมกับพวกสัตบุรุษ

สัตว์ทั้งหลายรู้แจ้งสัทธรรมของพวกสัตบุรุษแล้ว ย่อมไปสู่สุคติ

{๘๔} ลำดับนั้น เทวดาอีกองค์หนึ่งได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า

บุคคลควรสมาคมกับพวกสัตบุรุษเท่านั้น

ควรทำความสนิทสนมกับพวกสัตบุรุษ

สัตว์ทั้งหลายรู้แจ้งสัทธรรมของพวกสัตบุรุษแล้ว

ย่อมดำรงอยู่ได้ตลอดไป

ลำดับนั้น เทวดาอีกองค์หนึ่งได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า “ข้าแต่พระผู้มีพระภาค คำของใครหนอเป็นสุภาษิต”

{๘๕} พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “คำของพวกท่านทั้งหมดเป็นสุภาษิตโดยอ้อม แต่ขอ พวกท่านจงฟังคำของเราบ้าง