พระไตรปิฎก

ใครก็ไม่มี ใครไม่ถึงแล้วซึ่งความหลงใหล ในโลกนี้ ใครย่อมเป็นผู้มีปัญญา เป็นผู้ มีสติในกาลทั้งปวง [๑๑๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า โทษทั้งหลายไม่มี ความผิดก็ไม่มี แก่พระตถาคตนั้น ผู้ตรัสรู้แล้ว ผู้เอ็นดู แก่สัตว์ทั้งปวง พระตถาคตนั้นไม่ถึงแล้ว ซึ่งความหลงใหล พระตถาคตนั้นย่อม เป็นผู้มีปัญญา เป็นผู้มีสติในกาลทั้งปวง เมื่อพวกท่านแสดงโทษอยู่ หากบุคคลใด มีความโกรธอยู่ในภายใน มีความเคือง- หนัก ย่อมไม่อดโทษให้ บุคคลนั้นย่อม สอดสวมเวร เราไม่ชอบเวรนั้น เราย่อม อดโทษแก่ท่านทั้งหลาย.