พระไตรปิฎก

ที่ชุมนุมอันเป็นธรรมนี้ เพื่อจะเยี่ยมหมู่ พระผู้ที่ใคร ๆ ให้แพ้ไม่ได้. [๑๑๙] ในลำดับนั้นแล เทวดาองค์อื่นอีก ได้กล่าวคาถานี้ในสำนัก พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ภิกษุทั้งหลายในที่ประชุมนั้นตั้งจิต มั่นแล้ว ได้ทำจิตของตนให้ตรงแล้ว ภิกษุ ทั้งปวงนั้นเป็นบัณฑิตย่อมรักษาอินทรีย์ ทั้งหลาย ดุจดังว่านายสารถีถือบังเหียน ฉะนั้น. [๑๒๐] ในลำดับนั้นแล เทวดาองค์อื่นอีก ได้กล่าวคาถานี้ในสำนัก พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ภิกษุทั้งหลายนั้นตัดกิเลสดังตะปู เสียแล้ว ตัดกิเลสดังว่าลิ่มสลักเสียแล้ว ถอนกิเลสดังว่าเสาเขื่อนเสียแล้ว มิได้มี ความหวั่นไหว เป็นผู้หมดจดปราศจาก มลทิน อันพระพุทธเจ้าผู้มีจักษุทรงฝึก ดีแล้ว เป็นหมู่นาคหนุ่มประพฤติอยู่. [๑๒๑] ในลำดับนั้นแล เทวดาองค์อื่นอีก ได้กล่าวคาถานี้ในสำนัก พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ชนเหล่าใดเหล่าหนึ่งถึงแล้วซึ่งพระ- พุทธเจ้าเป็นสรณะ ชนเหล่านั้นจักไม่ไปสู่ อบายภูมิ ละร่างกายอันเป็นของมนุษย์ แล้วจักยังหมู่เทวดาให้บริบูรณ์.