Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 3 หน้าที่ 1013

เล่ม มมร. 3 หน้า 1013 ข้อ 133
บาตรมีแผล ๓ แห่ง ภิกษุมีบาตรมีแผล ๓ แห่ง ขอบาตรที่ไม่มีแผล เป็นนิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๓ แห่ง ขอบาตรที่มีแผล ๑ แห่ง เป็นนิส- สัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๓ แห่ง ขอบาตรที่มีแผล ๒ แห่ง เป็นนิส-. สัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๓ แห่ง ขอบาตรที่มีแผล ๓ แห่ง เป็นนิส- สัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๓ แห่ง ขอบาตรที่มีแผล ๔ แห่ง เป็นนิส- สัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ บาตรมีแผล ๔ แห่ง ภิกษุมีบาตรมีแผล ๔ แห่ง ขอบาตรที่ไม่มีแผล เป็นนิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๔ แห่ง ขอบาตรที่มีแผล ๑ แห่ง เป็นนิส- สัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๔ แห่ง ขอบาตรที่มีแผล ๒ แห่ง เป็นนิส- สัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๔ แห่ง ขอบาตรที่มีแผล ๓ แห่ง เป็นนิส- สัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๔ แห่ง ขอบาตรที่มีแผล ๔ แห่ง เป็นนิส- สัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka