พระไตรปิฎก

ภิกษุมีบาตรไม่มีแผล [๑๓๔]ภิกษุมีบาตรไม่มีแผล ขอบาตรที่ไม่มีท่าจะมีแผล เป็น นิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรไม่มีแผล ขอบาตรที่มีท่าจะมีแผล ๑ แห่ง เป็น นิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรไม่มีแผล ขอบาตรที่มีท่าจะมีแผล ๒ แห่ง เป็น นิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรไม่มีแผล ขอบาตรที่มีท่าจะมีแผล ๓ แห่ง เป็น นิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรไม่มีแผล ขอบาตรที่มีท่าจะมีแผล ๔ แห่ง เป็น นิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๑ แห่ง ภิกษุมีบาตรมีแผล ๑ แห่ง ขอบาตรที่ไม่มีท่าจะมีแผล เป็น นิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๑ แห่ง ขอบาตรที่มีท่าจะมีแผล ๑ แห่ง เป็น นิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๑ แห่ง ขอบาตรที่มีท่าจะมีแผล ๒ แห่ง เป็น นิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๑ แห่ง ขอบาตรที่มีท่าจะมีแผล ๓ แห่ง เป็น นิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ภิกษุมีบาตรมีแผล ๑ แห่ง ขอบาตรที่มีท่าจะมีแผล ๔ แห่ง เป็น นิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์