พระไตรปิฎก

การกล่าวตู่พระเถระนามว่า นันทะ สาวกของพระ- พุทธเจ้า ผู้ครอบงำอันตรายทั้งปวง เราจึงท่องเที่ยว อยู่ในนรกเป็นเวลานาน เราท่องเที่ยวอยู่ในนรกนาน ถึงหมื่นปี ได้ความเป็นมนุษย์แล้ว ได้รับการกล่าวตู่ มากมาย ด้วยเศษกรรมนั้น นางจิญจมาณวิกา มา กับหมู่คนกล่าวตู่เราด้วยคำอันไม่เป็นจริง เมื่อก่อนเรา เป็นพราหมณ์ชื่อว่า สุตวา มหาชนพากันสักการะ บูชา สอนมนต์ให้กับมาณพ ๕๐๐ คน ในป่าใหญ่ ก็ เราได้เห็นฤาษีผู้น่ากลัว ได้อภิญญา ๕ มีฤทธิ์มาก มาในสำนักของเรา เราจึงกล่าวตู่ฤาษีผู้ไม่ประทุษร้าย โดยบอกกับพวกศิษย์ของเราว่า ฤาษีนี้ บริโภคกาม ครั้นเราบอก พวกมาณพก็เห็นด้วย ลำดับนั้น มาณพ ทั้งหมด เที่ยวภิกษาไปตามตระกูล พากันบอกแก่ มหาชนว่า ฤาษีนี้ บริโภคกาม ด้วยวิบากกรรมนั้น ภิกษุ ๕๐๐ รูปเหล่านี้ ได้รับคำกล่าวตู่ทั้งหมด เพราะ นางสุนทรีเป็นเหตุ ในกาลก่อน เราได้ฆ่าพี่-น้อง ชายต่างมารดากัน เพราะเหตุแห่งทรัพย์ จับโยนลง ในซอกเขาแล้วเอาหินทับถม ด้วยวิบากกรรมนั้น พระเทวทัตจึงกลิ้งหิน สะเก็ดหินจึงกลิ้งมากระทบ นิ้วหัวแม่เท้าเรา ในกาลก่อน เราเป็นเด็ก เล่นอยู่ที่ หนทางใหญ่เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้วจุดไฟเผา ดักไว้ทั่วหนทาง ด้วยวิบากกรรมนั้น ในภพหลังสุด