พระไตรปิฎก

นี้ พระเทวทัต จึงชักชวนนายขมังธนูผู้ฆ่าคน เพื่อ ให้ฆ่าเรา ในกาลก่อน เราเป็นนายควาญช้าง ได้ไส ช้างให้จับพระปัจเจกมุนีผู้สูงสุด ทั้งที่กำลังเที่ยว บิณฑบาตอยู่ ด้วยวิบากกรรมนั้น ช้างนาฬาคิรีเชือก ซับมันดุร้าย วิ่งแล่นเข้าไปในซอกเขาเบื้องหน้าผู้ ประเสริฐ ในกาลก่อน เราเป็นพระราชาชาตินักรบ ฆ่า บุรุษเป็นอันมากด้วยหอก เพราะวิบากกรรมนั้น เรา ถูกไฟไหม้อย่างเหลือทนในนรก ด้วยเศษกรรมนั้น บัดนี้ ไฟนั้นไหม้ผิวหนังที่เท้าของเราทั้งสิ้น เพราะว่า กรรมยังไม่หมดไป ในกาลก่อน เราเป็นเด็กชาว ประมงอยู่ในเกวัฏคาม เห็นคนฆ่าปลาแล้วเกิดความ ดีใจ ด้วยวิบากกรรมนั้น เราจึงปวดศีรษะ เมื่อครั้งพวก เจ้าศากยะลูกเบียดเบียนเพราะถูกเจ้าวิฑูฑภะฆ่า เรา ได้บริภาษพระสาวกทั้งหลายในพระธรรมวินัย ของ พระพุทธเจ้านามว่าปุสสะว่า ท่านจงเคี้ยว จงกินแต่ ข้าวแดง อย่ากินข้าวสาลีเลย ด้วยวิบากกรรมนั้น เราอันพราหมณ์นิมนต์แล้ว อยู่ในเมืองเวรัญชา ใน คราวนั้นบริโภคข้าวแดง ตลอดสามเดือน เมื่อนัก มวยกำลังชกกัน เราได้เบียดเบียนบุตรนักมวยปล้ำ ด้วยวิบากกรรมนั้น เราจึงปวดหลัง เมื่อก่อนเราเป็น หมอรักษาโรค ได้ให้เศรษฐีบุตรถ่ายยา ด้วยวิบาก กรรมนั้น เราจึงเป็นโรคปักขันทิกาพาธ โรคลงแดง