Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 467

เล่ม มมร. 44 หน้า 467 ข้อ 108
เราชื่อว่าโชติปาละได้กล่าวกะพระสุคตเจ้า พระนาม ว่ากัสสปะในคราวนั้นว่า จักมีโพธิมณฑลแต่ที่ไหน โพธิญาณท่านได้ยากอย่างยิ่ง ด้วยวิบากกรรมนั้น เรา ได้กระทำกรรมที่ทำได้ยากเป็นอันมาก ที่ตำบลอุรุ- เวลาเสนานิคม ๖ พรรษา แต่นั้นจึงได้บรรลุพระ- โพธิญาณ แต่เราก็มิได้บรรลุพระโพธิญาณด้วยทางนี้ เราอันบุรพกรรมตักเตือนแล้ว จึงแสวงหาโดยทางผิด บัดนี้ เราเป็นผู้สิ้นบุญสินบาปแล้ว เว้นจากความเร่า- ร้อนทั้งปวง ไม่มีความเศร้าโศก ไม่มีความคับแค้น ดับสนิทหาอาสวะมิได้ พระชินเจ้าทรงบรรลุพลัง แห่งอภิญญาทั้งปวง ทรงพยากรณ์โดยหวังประโยชน์ แก่ภิกษุสงฆ์ ที่สระใหญ่ ชื่อ อโนดาต ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบอรรถกถาสุนทรีสูตรที่ ๘ ๙. อุปเสนวังคันตปุตตสูตร ว่าด้วยชีวิตไม่เดือดร้อน [๑๐๘] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ :- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน กลันทกนิวาปสถาน ใกล้พระนครราชคฤห์ ครั้งนั้นแล ท่านพระ- อุปเสนวังคันตบุตรหลีกเร้นอยู่ในที่ลับ ได้เกิดความปริวิตกแห่งใจขึ้น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka