Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 210

เล่ม มมร. 45 หน้า 210 ข้อ 213
อกฺขาหิ เม นาค มหาวิมานํ อหญฺจ ภริยาจ มนุสฺสโลเก สทฺธา อุโภ ทานปตี อหุมฺหา โอปานภูตํ เม ฆรํ ตาทาสิ สนฺตปฺปิตา สมณพฺราหฺมณา จ ตํ เม วตํ ตํ ปน พฺรหฺมจริยํ ตสฺส สุจิณฺณสฺส อยํ วิปาโก อิทฺธิชุติพลวีริยูปปตฺติ อิทํ จ เม ธีร มหาวิมานํ. วัตรและพรหมจรรย์ ของท่านเป็น- อย่างไร ความเกิดขึ้นแห่งฤทธิ์ ความ รุ่งเรืองกำลัง และความเพียร นี้เป็นผลของ ความประพฤติเช่นไร ข้าแต่ท่านผู้ประ- เสริฐ ขอท่านจงบอกมหาวิมานแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าและภรรยาทั้งสอง เป็นทาน- บดี มีศรัทธาในมนุษยโลก ครั้งนั้น เรือนของข้าพเจ้าได้เป็นดังบ่อน้ำ สมณะ และพราหมณ์ทั้งหลายเอิบอิ่ม นั่นเป็น วัตรเป็นพรหมจรรย์ของเรา ความเกิดขึ้น แห่งฤทธิ์ ความรุ่งเรืองกำลัง และความ เพียร นี้เป็นผลแห่งความประพฤติดีนั้น ข้าแต่ท่านผู้มีปัญญา นี้แหละเป็นมหาวิมาน ของเรา.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka