พระไตรปิฎก

ความสงัดเป็นที่มายินดี ยินดีแล้วในความสงัด จักเป็นไปเนือง ๆ ว่า อะไร ชื่อว่าอกุศล อกุศลอะไร ๆ ที่เราทั้งหลายยังละไม่ได้แล้ว เราทั้งหลายจะละ อกุศลอะไร. พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความนี้แล้ว ในพระสูตรนั้น พระผู้มี- พระภาคเจ้าตรัสคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า วิตก ๒ ประการของพระตถาคตผู้ เป็นพระพุทธเจ้า ผู้ครอบงำมารอันผู้อื่น ไม่พึงครอบงำได้ ย่อมเป็นไปเนื่อง ๆ พระตถาคตผู้เป็นพระพุทธเจ้านั้นได้แสดง เขมวิตกข้อที่ ๑ ลำดับนั้น ได้ประกาศวิเวก วิตกข้อที่ ๒ เรากล่าวมุนีผู้บรรเทาความ มืด ผู้ถึงฝั่ง ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง ผู้ถึงคุณอันพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลาย พึงถึง ผู้มีความชำนาญ ผู้ไม่มีอาสวะ ผู้ข้ามวัฏทุกข์อันเป็นยาพิษ ผู้น้อมไปแล้ว ในธรรมเป็นที่สิ้นตัณหา ผู้ทรงไว้ซึ่งร่าง กายอันมีในที่สุดนั้นแลว่า ผู้ละมาร ผู้ถึง ฝั่งแห่งชรา พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีปัญญาดี มีพระจักษุรอบคอบผู้ปราศจากความโศก ขึ้นสู่ปราสาทอันสำเร็จด้วย (ปัญญา) ธรรม ย่อมพิจารณาเห็นหมู่ชนผู้ยังข้าม