Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 262

เล่ม มมร. 45 หน้า 262 ข้อ 216
พระชินะตรัสรู้สัจธรรมทั้งหลาย จริงแท้ด้วยสมันตจักษุ ทำให้แจ้งอิทัป- ปัจจยตา (สิ่งนี้เป็นเหตุของสิ่งนี้) ที่แท้ จริงโดยประการทั้งปวง โดยที่ไม่มีผู้อื่น แนะนำ เหมือนอย่างนั้น ด้วยเหตุนั้นจึง ชื่อว่า ตถาคต. การเห็นอันแท้จริงของพระชินะ ใน โลกธาตุ แม้มีประเภทไม่น้อยในโคจร- ธรรมมีรูปายตนะเป็นต้น อันมีประเภท วิจิตร ด้วยเหตุนั้น จึงชื่อว่า ตถาคต ผู้เห็นโดยรอบ. เพราะพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสธรรม อันแท้จริงเท่านั้น ทรงกระทำสมควรตาม พระดำรัสของพระองค์ ทรงปกครองโลก ให้ประพฤติด้วยคุณทั้งหลาย แม้ด้วยเหตุ นั้น จึงชื่อว่า ตถาคต ผู้แนะนำโลก. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ทรงรู้ด้วยการ กำหนดรู้เหมือนอย่างนั้น อย่างแท้จริงโดย ประการทั้งปวง ทรงก้าวล่วงโลกอันเป็น แดนเกิด ทรงถึงความดับด้วยการกระทำ อันประจักษ์ และทรงถึงอริยมรรค จึง ชื่อว่า ตถาคต.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka