Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 263

เล่ม มมร. 45 หน้า 263 ข้อ 216
พระนาถะเพราะเสด็จมาเพื่อประ- โยชน์แก่โลกด้วยปฏิญญา อันแท้จริง เหมือนอย่างนั้นโดยประการทั้งปวง และ เสด็จไปด้วยพระกรุณา อันแท้จริงในกาล ทั้งปวง ด้วยเหตุนั้น พระชินะ จึงชื่อว่า ตถาคต. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสรู้พระญาณ อันแท้จริงโดยตรัสรู้วิสัยตามความเป็นจริง เสด็จมาเหมือนอย่างนั้นตั้งแต่เกิด จึงชื่อว่า ตถาคต เพราะยังประโยชน์ให้ถึงพร้อม. ท่านผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ แต่- ก่อนเหล่านั้นเป็นอย่างใด แม้พระผู้มีพระ- ภาคเจ้าพระองค์นี้ก็เป็นอย่างนั้น วาจาที่ เปล่งออกมาตามความพอใจ เหมือนอย่าง นั้น เพราะเป็นตัวของตัวเอง จึงชื่อว่า ตถาคต บุคคลผู้เลิศ. การไปก่อนโดยเป็นข้าศึกแห่ง โพธิ- สมภาร ย่อมไม่มีหรือแม้การท่องเที่ยวไป ในสงสาร ของพระนาถะนั้นก็ไม่มี ทิฏฐิ ของพระนาถะผู้เห็นที่สุดภพ ย่อมไม่มี เพราะฉะนั้น ท่านผู้ไม่ไปจากความจริงแท้ จึงชื่อว่า ตถาคต.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka