พระไตรปิฎก

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลายความเป็นมนุษย์แล เป็นส่วนแห่งการไปสู่สุคติของเทวดาทั้งหลาย ซึ่งเทวดาเกิดเป็นมนุษย์แล้ว ย่อมได้ศรัทธาในธรรมวินัยที่พระตถาคตประกาศแล้ว นี้แลเป็นส่วนแห่งลาภ ที่เทวดาทั้งหลายได้ดีแล้ว ก็ศรัทธาของเทวดานั้นแล เป็นคุณชาติตั้งลง มีมูล เกิดแล้วประดิษฐานมั่นคง อันสมณะ พราหมณ์ เทวดา มาร พรหม หรือใคร ๆ ในโลก พึงนำไปไม่ได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้แล เป็นส่วน แห่งการตั้งอยู่ด้วยดีของเทวดาทั้งหลาย. เมื่อใด เทวดาจะต้องจุติจากเทพนิ- กายเพราะความสิ้นอายุ เมื่อนั้น เสียง ๓ อย่างของเทวดาทั้งหลายผู้พลอยยินดี ย่อม เปล่งออกไปว่า แน่ะท่านผู้เจริญ ท่านจาก เทวโลกนี้ไปแล้วจงถึงสุคติ จงถึงความ เป็นสหายแห่งมนุษย์ทั้งหลายเถิด ท่าน เป็นมนุษย์แล้ว จงได้ศรัทธาอย่างยิ่งใน พระสัทธรรม ศรัทธาของท่านนั้นพึงเป็น คุณชาติตั้งลงมั่น มีมูลเกิดแล้ว มั่นคงใน พระสัทธรรมที่พระตถาคตประกาศดีแล้ว อันใคร ๆ พึงนำไปมิได้ตลอดชีพ ท่านจง ละกายทุจริต วจีทุจริต มโนทุจริต และ อย่ากระทำอกุศลกรรมอย่างอื่นที่ประกอบ ด้วยโทษ กระทำกุศลด้วยกาย ด้วยวาจา ให้มาก กระทำกุศลด้วยใจหาประมาณ มิได้ หาอุปธิมิได้ แต่นั้นท่านจงกระทำ