พระไตรปิฎก

๑. เป็นผู้เลิศกว่าเขา สำคัญตัวว่า เลิศกว่าเขา ๒. " สำคัญตัวว่า เสมอเขา ๓. " สำคัญตัวว่า เลวกว่าเขา ๔. เป็นผู้เสมอเขา สำคัญตัวว่า เลิศกว่าเขา ๕. " สำคัญตัวว่า เสมอเขา ๖. " สำคัญตัวว่า เลวกว่าเขา ๗. เป็นผู้เลวกว่าเขา สำคัญตัวว่า เลิศกว่าเขา ๘. " สำคัญตัวว่า เสมอเขา ๙. " สำคัญตัวว่า เลวกว่าเขา. คำอธิบายว่า ภิกษุใดฆ่ามานะ แม้มีประการทั้งปวงนั้น ด้วยการ พิจารณาเห็นโทษในมานะนั้น โดยนัยว่า สัตว์ทั้งหลาย เมาแล้วแล เพราะ มานะใด ย่อมไปสู่ทุคติเป็นต้น. และด้วยศีลสังวรเป็นต้น มีประการดังที่ข้าพเจ้ากล่าวแล้ว ได้ทีละ น้อย ๆ ชื่อว่าถอนขึ้นซึ่งมานะ อันเช่นกับสะพานไม้อ้อ เพราะความที่กิเลส ทั้งหลายไม่มีกำลัง และมีกำลังทราม (และ) ถอนกิเลสที่เหลือด้วยอรหัตมรรค อันเช่นกับห้วงน้ำใหญ่ เพราะโลกุตรธรรรมทั้งหลายมีกำลังยิ่งนัก เมื่อถอนขึ้น ด้วยสามารถแห่งการละเสียไม่ให้เหลือ ชื่อว่า ย่อมฆ่า (ซึ่งมานะ) ภิกษุนั้น ชื่อว่าย่อมละฝั่งในและฝั่งนอกเสียได้ แม้โดยประการทั้งปวง ในขณะนั้น นั่นเอง. ในที่สุดแห่งเทศนา ภิกษุนั้นดำรงอยู่แล้วในพระอรหัต.