Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 46 หน้าที่ 52

เล่ม มมร. 46 หน้า 52 ข้อ 295
ธนิยสูตรที่ ๒ ว่าด้วยคาถาโต้ตอบระหว่างนายธนิยะกับพระพุทธเจ้า นายธนิยะคนเลี้ยงโคได้กล่าวคาถาว่า [๒๙๕] เรามีข้าวสำเร็จแล้ว มีน้ำนม รีด (จากแม่โค) รองไว้แล้ว มีการอยู่กับ ชนผู้เป็นบริวาร ผู้มีความประพฤติอนุกูล เสมอกันที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำมหี เรามุงบังกระ- ท่อมแล้ว ก่อไฟไว้แล้ว แน่ะฝน หากว่า ท่านย่อมปรารถนาก็เชิญตกลงมาเถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสพระคาถาตอบว่า เราเป็นผู้ไม่โกรธ มีกิเลสดุจหลักตอ ปราศไปแล้ว เรามีการอยู่สิ้นราตรีหนึ่งที่ ใกล้ฝั่งแม่น้ำมหี กระท่อมมีหลังคาอันเปิด แล้ว ไฟดับแล้ว แน่ะฝน หากว่าท่าน ปรารถนาก็เชิญตกลงมาเถิด. นายธนิยะคนเลี้ยงโคได้กล่าวคาถาว่า เหลือบและยุงย่อมไม่มี โคทั้งหลาย ย่อมเที่ยวไปในประเทศใกล้แม่น้ำ ซึ่งมีหญ้า งอกขึ้นแล้ว พึงอดทนแม้ซึ่งฝนที่ตกลงมา
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka