พระไตรปิฎก

เมตตสูตรที่ ๘ ว่าด้วยตรัสรู้สันตบท [๓๐๘] กุลบุตรผู้ฉลาดในประโยชน์ ปรารถนาเพื่อจะตรัสรู้สันตบท พึงบำเพ็ญ ไตรสิกขา กุลบุตรนั้นพึงเป็นผู้อาจหาญ เป็นผู้ตรง ซื่อตรง ว่าง่าย อ่อนโยน ไม่ เย่อหยิ่ง สันโดษ เลี้ยงง่าย มีกิจน้อย มี ความประพฤติเบา มีอินทรีย์อันสงบแล้ว มีปัญญาเครื่องรักษาตน ไม่คะนอง ไม่พัว- พันในสกุลทั้งหลาย และไม่พึงประพฤติ ทุจริตเล็กน้อยอะไร ๆ ซึ่งเป็นเหตุ ให้ท่านผู้รู้ เหล่าอื่นติเตียนได้ พึงเจริญเมตตาในสัตว์ ทั้งหลายว่า ขอสัตว์ทั้งปวงจงเป็นผู้มีสุข มีความเกษม มีตนถึงความสุขเถิด สัตว์มี ชีวิตเหล่าใดเหล่าหนึ่งมีอยู่ เป็นผู้สะดุ้งหรือ เป็นผู้มั่นคง ไม่มีส่วนเหลือ สัตว์เหล่าใดมี กายยาวหรือใหญ่ ปานกลางหรือสั้น ผอม หรือพี ที่เราเห็นแล้วหรือไม่ได้เห็น อยู่ใน ที่ไกลหรือในที่ใกล้ ที่เกิดแล้วหรือแสวงหา ที่เกิด ขอสัตว์ทั้งหมดนั้นจงเป็นผู้มีตนถึง