พระไตรปิฎก

วจีกรรม และมโนกรรม มาเราทั้งสองจง ไปเฝ้าพระโคดมผู้ทรงถึงพร้อมแล้วด้วย วิชชาและจรณะกันเถิด. เหมวตยักษ์ชมเชยพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า มาเถิด เราจงไปเฝ้าพระโคดมผู้มี พระชงฆ์เพียงปลีแข้งเนื้อทรายผู้ซูบผอม เป็นนักปราชญ์ มีพระกระยาหารน้อย ไม่ โลภ เป็นมุนีทรงฌานอยู่ในป่า เราเข้าไป เฝ้าพระโคดม ผู้ดุจราชสีห์ เสด็จเที่ยวไป พระองค์เดียว ไม่เสด็จมาสู่ภพใหม่ ไม่มี ความห่วงใย ในกามทั้งหลาย แล้วจงทูลถาม ถึงธรรม เป็นเครื่องพ้นจากบ่วงมาร เราจง ทูลถามพระโคดมผู้ตรัสบอก ผู้ทรงแสดง ผู้ทรงถึงฝั่งแห่งธรรมทั้งปวง ผู้ตรัสรู้แล้ว ผู้ทรงล่วงเวรภัยได้แล้ว. เหมวตยักษ์ทูลถามว่า เมื่ออะไรเกิดขึ้น โลกจึงเกิดขึ้น โลกย่อมกระทำความเชยชิดในอะไร โลก ยืดถืออะไร เมื่ออะไรมี โลกจึงเดือดร้อน. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ดูก่อนเหมวตะ