พระไตรปิฎก

พระอริยบุคคลเหล่าใด ทำให้แจ้งซึ่ง อริยสัจทั้งหลาย อันพระศาสดาทรงแสดงดี แล้ว ด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง พระอริยบุคคล เหล่านั้น ยังเป็นผู้ประมาทอย่างแรงกล้าอยู่ ก็จริง ถึงกระนั้นท่านย่อมไม่ยึดถือเอาภพที่ ๘ สังฆรัตนะแม้นี้เป็นรัตนะอันประณีต ด้วย สัจวาจานี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่สัตว์เหล่านี้ สักกายทิฏฐิและวิจิกิจฉา หรือแม้สี- ลัพพตปรามาส อันใดอันหนึ่งยังมีอยู่ ธรรม เหล่านั้นอันพระอริยบุคคลนั้นละได้แล้ว พร้อมด้วยความถึงพร้อม แห่งการเห็น (นิพพาน) ทีเดียว อนึ่ง อริยบุคคลเป็น ผู้พ้นแล้วจากอบายทั้ง ๔ ทั้งไม่ควรเพื่อทำ อภิฐานทั้ง ๖ สังฆรัตนะแม้นี้ เป็นรัตนะอัน ประณีต ด้วยสัจวาจานี้ ขอความสวัสดีจงมี แก่สัตว์เหล่านี้ พระอริยบุคคลนั้น ยังทำบาปกรรม ด้วยกาย ด้วยวาจา หรือด้วยใจก็จริง ถึง กระนั้น ท่านก็ไม่ควรเพื่อจะปกปิดบาปกรรม นั้น ความที่บุคคลผู้มีธรรมเครื่องถึงนิพพาน อันตนเห็นแล้ว เป็นผู้ไม่ควรเพื่อปกปิดบาป กรรมนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้ว สังฆ-