พระไตรปิฎก

รัตนะแม้นี้เป็นรัตนะอันประณีต ด้วยสัจวาจา นี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่สัตว์เหล่านี้ พุ่มไม้ในป่ามียอดอันบานแล้วใน เดือนต้นในคิมหันตฤดู ฉันใด พระผู้มี- พระภาคเจ้าได้ทรงแสดงธรรมอันประเสริฐ ยิ่ง เป็นเครื่องให้ถึงนิพพาน เพื่อประโยชน์ เกื้อกูล มีอุปมาฉันนั้น พุทธรัตนะแม้นี้ เป็น รัตนะอันประณีต ด้วยสัจวาจานี้ ขอความ สวัสดีจงมีแก่สัตว์เหล่านี้ พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ ทรงทราบ ธรรมอันประเสริฐ ทรงประทานธรรมอัน ประเสริฐ ทรงนำมาซึ่งธรรมอันประเสริฐ ไม่มีผู้ยิ่งไปกว่า ได้ทรงแสดงธรรมอันประ- เสริฐ พุทธรัตนะแม้นี้เป็นรัตนะอันประณีต ด้วยสัจวาจานี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่สัตว์ เหล่านี้ พระอริยบุคคลเหล่าใด ผู้มีจิตอัน หน่ายแล้วในภพต่อไป มีกรรมเก่าสิ้นแล้ว ไม่มีกรรมใหม่เครื่องสมภพ พระอริยบุคคล เหล่านั้นมีพืชอันสิ้นแล้ว มีความพอใจไม่ งอกงามแล้ว เป็นนักปราชญ์ ย่อมนิพพาน เหมือนประทีปอันดับไปฉะนั้น สังฆรัตนะ