Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 168

เล่ม มมร. 47 หน้า 168 ข้อ 318
ดูก่อนคฤหบดีบุตร ภรรยาผู้เป็นทิศเบื้องหลัง อันสามีพึงบำรุงด้วย ฐานะ ๕ เหล่าแล ย่อมอนุเคราะห์สามีด้วยฐานะ ๕ คือ ๑. เป็นผู้จัดการงานดี ๒. เป็นคนสงเคราะห์คนข้างเคียง (ของสามี) ดี ๓. เป็นผู้ไม่ประพฤตินอกใจ ๔. ย่อมรักษาทรัพย์ที่สามีหามาได้ไว้ ๕. เป็นคนขยันไม่เกียจคร้านในการงานทั้งปวง ดังนี้. เพราะสงเคราะห์ (รวม) บุตรภรรยา ที่ทรงแสดงไว้ในสิงคาลสูตร นี้ว่า บุตรและภรรยา พึงทราบว่าเป็นทิศเบื้องหลังดังนี้ ด้วยภริยาศัพท์. อีกอย่างหนึ่ง นัยอื่นอีก มีดังต่อไปนี้ :- การสงเคราะห์ด้วยทาน ปิยวาจา และอัตถจริยา ที่ประกอบด้วย ธรรม ชื่อว่า สัวคหะ คือ การให้เสบียงในวันอุโบสถทั้งหลาย การให้ ดูนักษัตรในวันนักขัตฤกษ์ทั้งหลาย การกระทำมงคลในวันมงคลทั้งหลาย การโอวาทสั่งสอนในประโยชน์ทั้งหลาย ที่เป็นไปในปัจจุบันและสัมปรายภพ การสงเคราะห์นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า เป็นมงคล เพราะเป็นเหตุแห่ง ประโยชน์เกื้อกูล อันเป็นไปในปัจจุบัน และสัมปรายภพ โดยนัยก่อนนั่นแล และเพราะเป็นเหตุแห่งความเป็นผู้แม้อันเทวดาทั้งหลายพึงนอบน้อม. สมจริง ดังคำที่ท้าวสักกะจอมเทพตรัสไว้ว่า คฤหัสถ์เหล่าใด เป็นผู้กระทำบุญ มี ศีล เป็นอุบาสก ย่อมเลี้ยงภรรยาโดยธรรม ดูก่อนมาตลี เราย่อมนอบน้อมคฤหัสถ์เหล่า นั้น ดังนี้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka