พระไตรปิฎก

เธออย่าได้กระทำความอยากในวัตถุ เป็นที่เกิดตัณหาเหล่านี้ คือ จีวร บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่ง และปัจจัย เธออย่ากลับมาสู่ โลกนี้อีก จงเป็นผู้สำรวมในปาติโมกข์และ ในอินทรีย์ ๕ จงมีสติไปแล้วในกาย จงเป็น ผู้มากไปด้วยความเบื่อหน่าย. จงเว้นสุภนิมิต อันก่อให้เกิดความ กำหนัด จงอบรมจิตให้มีอารมณ์เป็นหนึ่ง ให้ตั้งมั่นดีแล้วในอสุภภาวนา จงอบรม วิปัสสนา จงละมานานุสัย แต่นั้นเธอจักเป็น ผู้สงบ เพราะการละมานะเที่ยวไป. ได้ยินว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสสอนท่านพระราหุล ด้วยพระคาถา เหล่านี้เนือง ๆ ด้วยประการฉะนี้. จบราหุลสูตรที่ ๑๑ อรรถกถาราหุลสูตรที่ ๑๑ ราหุชสูตร มีคำเริ่มต้นว่า กจฺจิ อภิณฺหสํวาสา ดังนี้. ถามว่า พระสูตรนี้มีการเกิดขึ้นเป็นไร ? ตอบว่า พระสูตรนี้มีการเกิดขึ้นดังต่อไปนี้ :-