Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 578

<< | หน้าที่ 578 | >>
[๓๓๗] ความประมาทเป็นดุจธุลี

ความประมาทที่เกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็จัดเป็นดุจธุลี

กุลบุตรผู้เป็นบัณฑิตควรถอนลูกศรคือกิเลสของตน

ด้วยความไม่ประมาทและด้วยวิชชา

อุฏฐานสูตรที่ ๑๐ จบ


๑๑. ราหุลสูตร


ว่าด้วยพระพุทโธวาทที่ตรัสโปรดพระราหุล


{๓๒๘} [๓๓๘] (พระผู้มีพระภาคตรัสถามท่านพระราหุลดังนี้)

เพราะความสนิทสนมกันเกินไป

เธอนึกดูหมิ่นบัณฑิต บ้างหรือไม่

การชูคบเพลิงแก่มวลมนุษย์

เธอยังใส่ใจนอบน้อมอยู่หรือไม่

[๓๓๙] (ท่านพระราหุลทูลตอบดังนี้)

ถึงจะมีความสนิทสนมกันมากสักเพียงใด

ข้าพระองค์ก็ไม่เคยนึกดูหมิ่นบัณฑิตเลย

การชูคบเพลิงแก่มวลมนุษย์

ข้าพระองค์ก็ยังใส่ใจนอบน้อมอยู่เสมอ

[๓๔๐] (พระผู้มีพระภาคตรัสโอวาทดังนี้)

เธอละกามคุณ ๕ ซึ่งน่ารัก น่ารื่นรมย์ใจแล้ว

ออกจากเรือนบวชด้วยศรัทธา

จงทำที่สุดแห่งทุกข์เถิด

๑ บัณฑิต ในที่นี้พระผู้มีพระภาคตรัสหมายเอาพระสารีบุตร (ขุ.สุ.อ. ๒/๓๓๘/๑๕๗)
๒ การชูคบเพลิง ในที่นี้หมายถึงการแสดงธรรม (ขุ.สุ.อ. ๒/๓๓๘/๑๕๗)
๓ ดูเทียบ ขุ.เถร. (แปล) ๒๖/๑๙๕/๓๖๖

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka