Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 310

เล่ม มมร. 47 หน้า 310 ข้อ 330
อันนอนเนื่องแล้วสิ้นกาลนาน เธอได้ข้าม พ้นชาติและมรณะไม่มีส่วนเหลือ ปรินิพ- พานแล้วด้วยอนุปาทิเสสนิพพานธาตุ พระ- ผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ประเสริฐสุดด้วยอินทรีย์ ๕ เป็นต้น ได้ตรัสอย่างนี้. ท่านพระวังคีสะกราบทูลว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระ- องค์นี้ได้ฟังแล้ว ย่อมเลื่อมใสพระดำรัสของ พระองค์ ได้ยินว่า ข้าพระองค์ได้ทูลถาม ถึงพรหมจรรย์อันไม่เปล่า พระองค์ผู้เป็น พราหมณ์ไม่ล่วง ข้าพระองค์ผู้สาวกของ พระพุทธเจ้า เป็นผู้มีปรกติกล่าวอย่างใด กระทำอย่างนั้น ได้ตัดข่ายอันมั่นคงนั้น ๆ ของมัจจุราชผู้มีมายาขาดแล้ว. ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ภิกษุชื่อ นิโครธกัปปะผู้สมควร ได้เห็นเบื้องต้นแห่ง อุปาทาน ได้ล่วงบ่วงมารที่ข้ามได้แสนยาก แล้วหนอ. จบวังคีสสูตรที่ ๑๒
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka