Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 357

เล่ม มมร. 47 หน้า 357 ข้อ 333
เกินพระองค์ด้วยปัญญา เหมือนบุคคลหยุด อยู่ ไม่พึงเกินคนเดินเร็วซึ่งเดินอยู่ ฉะนั้น. พวกพราหมณ์ก็ดี แม้พวกพราหมณ์ ผู้เฒ่าก็ดี ผู้มีปรกติกระทำวาทะเหล่าใด เหล่าหนึ่งมีอยู่ และแม้ชนเหล่าอื่นสำคัญอยู่ ว่า เราทั้งหลายผู้มีปกติกระทำวาทะ ชน เหล่านั้นทั้งหมด เป็นผู้เนื่องด้วยประโยชน์ ในพระองค์. ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระ- องค์ทั้งหมดกำลังคอยฟังด้วยดี ซึ่งธรรมที่ ละเอียดและนำความสุขมาให้ อันพระองค์ ตรัสดีแล้วนี้. ข้าแต่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ พระ- องค์อันข้าพระองค์ทั้งหลายทูลถามแล้ว ได้ โปรดตรัสบอกความข้อนั้น แก่ข้าพระองค์ ทั้งหลาย. ภิกษุกับทั้งอุบาสกเหล่านี้แม้ทั้งหมด นั่งประชุมกันแล้วในที่นั้นแหละ เพื่อจะฟัง ขอจงตั้งใจฟังธรรมที่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ ไม่มีมลทินตรัสรู้แล้ว เหมือนเทวดาทั้งหลาย ตั้งใจฟังสุภาษิตของท้าววาสวะ ฉะนั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka