Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 431

เล่ม มมร. 47 หน้า 431 ข้อ 360
ตรัสบอก ขอพระองค์จงทรงแสดงทักขิไณย - บุคคลผู้บริโภคทักขิณา ของบุคคลผู้เช่นกับ ข้าพระองค์ ที่ข้าพระองค์จะพึงแสวงหา บำรุงอยู่ ในกาลแห่งยัญ แก่ข้าพระองค์เถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ท่านจงกำจัดความสยิ้วหน้า จงประ- คองอัญชลีนอบน้อมผู้ที่ปราศจากความแข่งดี ผู้มีจิตไม่ขุ่นมัวหลุดพ้นแล้วจากกามทั้งหลาย บรรเทาความง่วงเหงาเสียแล้ว นำกิเลสออก เสียได้ ผู้ฉลาดในชาติและมรณะ ผู้นั้นเป็น มุนี สมบูรณ์ด้วยปัญญาผู้มีแล้วสู่ยัญเช่นนั้น จงบูชาด้วยข้าวและน้ำเถิด ทักขิณาย่อม สำเร็จได้ด้วยอาการอย่างนี้. พราหมณ์ทูลว่า พระองค์เป็นพระพุทธเจ้า ผู้ที่บุคคล ควรบูชาในโลกทั้งปวง เป็นบุญเขตอย่าง ยอดเยี่ยม ย่อมควรเครื่องบูชา ท่านที่บุคคล ถวายแล้วแด่พระองค์ เป็นทานมีผลมาก. [๓๖๐] ลำดับนั้นแล สุนทริกภารทวาชพราหมณ์ได้กราบทูลพระผู้มี พระภาคเจ้าว่า ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก ข้าแต่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka