Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 430

เล่ม มมร. 47 หน้า 430 ข้อ 359
บุคคลผู้ถึงเวทเช่นนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า เป็นพรหม ผู้เห็นเองแท้ ขอได้โปรดทรงรับ ทรงบริโภคเครื่องบูชาของข้าพระองค์เถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนพราหมณ์ เราไม่พึงบริโภค โภชนะที่ขับกล่อมได้มา ข้อนี้ไม่ใช่ธรรม- เนียมของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ผู้ทรงเห็น อยู่โดยชอบ พระพุทธเจ้าทั้งหลาย ย่อมทรง ห้ามโภชนะที่ขับกล่อมได้มา. ดูก่อนพราหมณ์ เมื่อธรรมมีอยู่ การ แสวงหาเป็นความประพฤติของพระพุทธเจ้า ทั้งหลาย ก็ท่านจงบำรุงพระขีณาสพผู้บริบูรณ์ ด้วยคุณทั้งปวง ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่ ผู้มี ความคนองสงบแล้ว ด้วยข้าวน้ำอย่างอื่น เถิด เพราะว่าเขตนั้นเป็นเขตของบุคคลผู้มุ่ง บุญ. พราหมณ์ทูลว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ขอประ- ทานวโรกาส ข้าพระองค์ถึงคำสั่งสอนของ พระองค์แล้ว พึงรู้แจ่มแจ้งอย่างที่พระองค์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka