พระไตรปิฎก

ครั้งนั้นแล มาฆมาณพได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า [๓๖๒] ข้าพระองค์ขอถามพระโคดม ทรงรู้ถ้อยคำ ผู้ทรงผ้ากาสายะ ไม่ยึดถือ อะไรเที่ยวไป ผู้ใดเป็นคฤหัสถ์ ควรแก่การ ขอ เป็นทานบดี มีความต้องการบุญ มุ่งบุญ ให้ข้าวน้ำ บูชาแก่ชนเหล่าอื่นในโลกนี้ การ บูชาของผู้บูชาอยู่อย่างนี้ จะพึงบริสุทธิ์ได้ อย่างไร. พ. (ดูก่อนมาฆมาณพ) ผู้ใดเป็น คฤหัสถ์ ควรแก่การขอ เป็นทานบดี มีความ ต้องการบุญ มุ่งบุญ ให้ข้าวน้ำบูชาแก่ชน เหล่าอื่นในโลกนี้ ผู้เช่นนั้น พึงให้ทักขิไณย- บุคคลขึ้นดีได้. ม. ผู้ใดเป็นคฤหัสถ์ ควรแก่การขอ เป็นทานบดี มีความต้องการบุญ มุ่งบุญ ให้ข้าวน้ำบูชาแก่ตนเหล่าอื่นในโลกนี้ ข้าแต่ พระผู้มีพระภาคเจ้า ขอพระองค์ทรงบอก ทักขิไณยบุคคลแก่ข้าพระองค์เถิด. พ. ชนเหล่าใดแลไม่เกี่ยวข้อง หา เครื่องกังวลมิได้ สำเร็จกิจแล้ว มีจิตคุ้ม-